Różnica między prowadnicami liniowymi a sztywnymi prowadnicami

Różnica między prowadnicami liniowymi a prowadnicami twardymi

Struktura:

Prowadnice liniowe to modułowe prowadnice liniowe, składające się z szyn ślizgowych i suwaków. Wewnątrz suwaków znajdują się kulki lub rolki. Są to standaryzowane produkty, które można bezpośrednio instalować na obrabiarkach i łatwo wymieniać w przypadku zużycia.

Prowadnica twarda to część odlewana, w której prowadnica i łoże są zintegrowane, obrabiane, hartowane i szlifowane. Istnieją również prowadnice stalowe, które są przybijane do łoża i wykorzystują tarcie ślizgowe.

Wydajność:

Prowadnice liniowe charakteryzują się tarciem tocznym, niskim współczynnikiem tarcia, dużą prędkością roboczą, szybką prędkością ruchu jałowego, zdolnością do szybkiego cięcia do 1,5g, posuwem przekraczającym 60 m/min, brakiem zjawiska pełzania, niskim wzrostem temperatury podczas ciągłej obróbki i dobrą stabilnością precyzji.

Prowadnice twarde podlegają tarciu ślizgowemu, z dużym współczynnikiem tarcia i ograniczoną prędkością ruchu, do maksymalnie 15 m/min. Występuje tendencja do pełzania, a wzrost temperatury podczas długotrwałego, ciężkiego cięcia przekracza 15℃, wymagając systemu chłodzenia.

Precyzja:

Po wstępnym napięciu prowadnicy liniowej nie ma luzu. Dokładność pozycjonowania wynosi ±0,002 mm na pełny skok, a dokładność powtarzalnego pozycjonowania wynosi ±0,001 mm, co jest 2 do 3 razy większe niż w przypadku prowadnic twardych.

Prowadnice twarde mogą się poruszać tylko wtedy, gdy na powierzchni ruchomej występuje szczelina. Mają duży współczynnik tarcia i są podatne na zakleszczanie, co prowadzi do błędów w obróbce.

Odporność na wibracje:

Po skutecznym przetworzeniu i wstępnym napięciu, prowadnica liniowa ma wyższą sztywność niż prowadnica twarda podczas długotrwałej pracy i lepsze zachowanie dokładności obróbki.

Żywotność i koszt:

W tych samych warunkach prowadnica liniowa ma długą żywotność, niski koszt konserwacji i jest łatwa do wymiany.

Warstwa odporna na zużycie prowadnicy twardej wymaga naprawy 2 do 3 razy. Całkowity koszt cyklu życia jest o 40% do 60% niższy, ale trudność i koszt konserwacji są wysokie i może być konieczne ponowne odlanie odlewu łoża.